سعي كرده ايم كمتر رويدادي در اين حوزه مورد غفلت قرار گيرد؛ سعي كرده ايم به همه حوزه هاي متعدد خبري خود سر بزنيم و از دل بي خبري هاي معمول اداري، خبرهايي خواندني و گزارشهايي جامع بيرون بكشيم؛ سعي كرده ايم به جاي وامداري روابط عمومي ها و رئيس ها و معاونان وامدار مردم و مخاطبان خود باشيم و هيچ گاه شرافت حرفه اي خود را خرج خوشايند اين و آن نكنيم؛ سعي كرده ايم زبان گزنده مان را جز بر سر آناني كه غافلانه منافع ملي و بيت المال را به يغما مي برند و هدر مي دهند آوار نكنيم و سعي نكنيم در محيطي آرام و به دور از تنش و جنجال، مطالبات مردم را پيگيري كنيم؛ سعي كرده ايم حداكثر توان خود را براي پاسخگويي به نيازهاي اطلاع رساني مردم خرج كنيم و لحظه اي از جديت در اين مسير دست نكشيم؛ سعي كرده ايم... ما البته سعي خود را كرده ايم، اما همواره نتيجه كار چيزي نيست كه بايد باشد و در اين مسير جز انتقاد و نظرگاه شما كمك كاري نداشته و نداريم.
به عنوان عضوي كوچك از اعضاي سرويس اجتماعي، سپاس مي گويم از لطف و مدد و همراهي همكارانم در اين سرويس.

از سيد حبيب قاآني كه در طول سالهاي اخير همواره ارتباط كاري منظمي داشته ايم و به رغم دوستي، هيچ گاه جديت كار را فراموش نكرده ايم. او در كسوت معاون گروه اجتماعي همواره با رصد كردن رويدادهاي مختلف حوزه هاي اجتماعي سعي كرده است تا بهترين و بيشترين استفاده از ظرفيتهاي خبري روزنامه در راه فرآوري و توليد اخبار و گزارشهاي حوزه حاصل شود.

سپاس مي گويم به محبت و همت محمد رضايي، همكار عزيزمان كه اگرچه به سن و قدرت قلم و توان تحليل، صاحب اين قلم فرزند او حساب مي شود، به لطف صميميت و مهرش همواره با جان و دل در خدمت سرويس بوده است.

تشكر مي كنم از مريم زنگنه كه در طول سالهاي همكاري چه در «جاده» و چه در «جامعه» توانمندي قلمش را به اضافه ذوق و احساسي كه در آن نهفته است، به ميدان كار آورد و خود من پيش از آنكه به عنوان يك دبير سرويس امضا كننده مطالب او باشم، به عنوان يك خواننده از نوشته هايش لذت مي برم.

 سپاس مي گويم به شادي قندهاري كه به لطف سابقه طولاني در عرصه خبر و گزارش و توانمندي خاص در رصد مشكلات مردم، در حوزه هاي مختلف گزارشهاي خوب و جامع و مصاحبه هايي خواندني از او خوانده ايم.

درگيري حجم عمده اي از مراكز آموزشي شهر تهران در امر برگزاري مستقيم انتخابات  24آذرماه از يك سو و اشتغال هزاران تن از فرهنگيان در اين انتخابات به عنوان متصديان و بازرسان شعبه هاي اخذ رأي، دلايل عمده اعلام تعطيلي مدارس تهران و مناطق اطراف از سوي وزارت آموزش و پرورش اعلام شده است.

اين درحالي است كه تعطيلي مدارس به پيشنهاد ستاد انتخابات كشور و استانداري تهران صورت گرفته است و وزير و مسؤولان آموزش و پرورش در نخستين اظهارات خود كه بعدازظهر روز جمعه اعلام شده بود، بر مخالفت با تعطيلي مدارس تأكيد كرده بودند.

مشخص نيست در فاصله دو ساعتي كه ميان مخالفت وزير با تعطيلي مدارس و اعلام آن از سوي مسؤولان وزارتخانه فاصله است، چه گذشته است كه محمود فرشيدي مشكلات و آسيبهاي تعطيلي يك روزه سيستم آموزشي نه تنها در شهر 13ميليوني تهران، بلكه در همه مناطق اطراف آن را پذيرفته است.درحالي كه وزير آموزش و پرورش حدود ساعت 8 بعدازظهر روز جمعه در گفت و گويي با خبرگزاري محبوبش(فارس) احتمال تعطيلي مدارس را رد كرده و از باز بودن قطعي واحدهاي آموزشي سخن گفته بود و اين اظهارات توسط سرپرست آموزش و پرورش استان تهران و مديركل روابط عمومي وزارتخانه نيز تأكيد شده بود، حدود ساعت 11شب وزير با پس گرفتن موضع قاطع خود دوباره به همان خبرگزاري محبوب خبر تعطيلي مدارس را اعلام كرده بود.

سؤال اين جاست كه هزينه هاي تصميمهاي يك ساعته (و نه يك شبه) مديران بر سيستم اداري و آموزشي كشور را چه كسي بايد جبران كند و اگر تعطيلي مدارس به اين صورت به صلاح نبود، چرا وزير و مديران آموزش و پرورش در برابر درخواستهاي استانداري و ستاد انتخابات كشور مقاومت نكردند و اگر هم تعطيلي مدارس به صلاح و كاري لازم بود، چرا پيش بيني آن قبلاً از سوي مقامها و مسؤولان وزارتخانه انجام نشده بود و تا يكي دو ساعت قبل از اعلام رسمي، آموزش و پرورش با موضع گيريهاي متناقض، مردم را در بلاتكليفي قرار داده بود؟