محمود فرشيدي ديروز در حالي از وزارت آموزش و پرورش استعفا داد كه در طول دوران مديريت خود در تحقق بسياري از شعارها و وعده هاي اعلام شده در روز اخذ رأي اعتماد از مجلس ناكام ماند.
استعفاي ديروز، استعفاي شجاعانه مسؤولي بود كه خود و مجموعه مديران و مشاور ارشدش را در تحقق آرمانهاي ايجاد آموزش و پرورش شايسته نظام جمهوري اسلامي ايران ناكام مي ديد و از اين رويكرد بايد به شجاعت فرشيدي در كناره گيري آگاهانه از مسؤوليت و سپردن آن به فردي ديگر تبريك گفت و از او تشكر كرد.
فرشيدي روزي كه به وزارت آموزش و پرورش آمد فكر نمي كرد مجموعه اي را تحويل مي گيرد كه تا اين حد دچار مشكلات ريز و درشت، نابسامانيهاي ريشه اي، اعتبارات اندك و توقعات برآورده نشده بي شمار است.
او در مجلس و در هنگام اخذ رأي اعتماد چنان قولهايي به معلمان براي حل مشكلات معيشتي و ارتقاي سطح حقوق و منزلتشان داد كه تحقق اين وعده ها از همان روز در نگاه كارشناسان اين حوزه، به سرابي دست نيافتني و سنگي بزرگ به علامت نزدن تعبير شد.
وزير پيشين آموزش و پرورش همچنان در ايجاد وحدت رويه و نگاه در مجموعه تحت مديريت خود ناكام ماند؛ او در طول مدت زمان نه چندان بلند وزارت بارها معاونان، مشاوران و مديران كل حوزه ستادي و سازمانهاي مرتبط با وزارتخانه را تغيير داد، اما نتوانست به بازخورد مطلوب و نهايي اين تغيير و تحولها دست يابد.او روزي كه به وزارت خانه رفت پيش بيني رويدادهاي گاه و بيگاه و تنشهايي را كه خارج از حوزه دخالت وزير در مجموعه بزرگ و متنوع وزارت آموزش و پرورش است، نمي كرد.
ماجراي تلخ انتشار سؤالهاي موهن نسبت به ساحت پيامبر(ص) در مجموعه وزارت، به فرشيدي آموخت كه در وزارتخانه اي خدمت مي كند كه يك اشتباه ناخودآگاه از سوي يك فرد ناآگاه در اين مجموعه بزرگ مي تواند به بحرانهاي بزرگ و ملي منجر شود؛ ضمن اينكه او در ايجاد ارتباط با رسانه ها و افكار عمومي و نخبگان نيز حاصلي نا اميد كننده داشت.
به هر روي، كارنامه عملكرد محمود فرشيدي در طول مدت وزارت آموزش و پرورش با استعفاي ديروز او بسته شد و برآيند اين عملكرد نمي تواند فرشيدي را به عنوان وزيري موفق تثبيت كند، اينك بايد منتظر عملكرد علي احمدي به عنوان سرپرست بزرگترين وزارتخانه كشور بود.